23 Şubat 2012 Perşembe
22 Şubat 2012 Çarşamba
Bir sevda şarkısı
Farkli bir dunya,
Zannetiginiz gibi degil…
Kedim, kucaginda da kedisi
Sevdanin ne oldugunu yasiyorlardi.
Buralardan uzak bir diyarda.
Oraya gitmek cesaret istemez,
Sevgi ister…
17 Şubat 2012 Cuma
63 Burbank st. #21
Burasi beni kucaklayan ocak. Bizim hayatimizi... Kaldiramazsin dediklerini kaldiran... "Donarak olme!" diyen. Bana huzur, vakit ve nakit veren bir siginak.
Yolda yururken karsima cikan; sansim...
En karamsar gunlerimde icinde oldugum yuvam, dort duvar sirtima dokunur, her sey yoluna girer... Belki burada gunlerim sayili. Giderken arkamda ne biraktim diye bakmama gerek kalmayacak izler var.
#21 daireleri onlar. Hayatimdaki ilk adimlar gibi dusup kalkmayi ogrendigim yerler.
...
"Yine mi sen?" demez bana, kapisi her zaman acik.
"Sen bu dunyaya lazimsin!" dedikten sonra elinin tersinin ruzgariyla hayatimi kurtaran.
Bizi aile gibi kilan...
Simdi bu kardeslik pahasina daha fazla insana kucak aciyor, acacak...
Aslan gibi yasadigini zannetmeden, yasami engellemeden kanat cirpan ozgur birer griffon, birer asker yetistirdi.
Ama dun gibi hatirlarim,
Ben istemeden kendi geldi bir kalip cikolata esliginde. Cunku o beni istedi...
Yolda yururken karsima cikan; sansim...
En karamsar gunlerimde icinde oldugum yuvam, dort duvar sirtima dokunur, her sey yoluna girer... Belki burada gunlerim sayili. Giderken arkamda ne biraktim diye bakmama gerek kalmayacak izler var.
#21 daireleri onlar. Hayatimdaki ilk adimlar gibi dusup kalkmayi ogrendigim yerler.
...
"Yine mi sen?" demez bana, kapisi her zaman acik.
"Sen bu dunyaya lazimsin!" dedikten sonra elinin tersinin ruzgariyla hayatimi kurtaran.
Bizi aile gibi kilan...
Simdi bu kardeslik pahasina daha fazla insana kucak aciyor, acacak...
Aslan gibi yasadigini zannetmeden, yasami engellemeden kanat cirpan ozgur birer griffon, birer asker yetistirdi.
Ama dun gibi hatirlarim,
Ben istemeden kendi geldi bir kalip cikolata esliginde. Cunku o beni istedi...
7 Şubat 2012 Salı
29 Ocak 2012 Pazar
Calistay
Orada degildim, ancak bundan yillar onceki 2 saatlik bir calistaydan sonra 2 muthis muzisyen ve bir ogrenci arasinda gecen bir muhabbetten hissedilen enstantaneler;
J.R.: Size sormak istedigim bir seyler var acaba musait misiniz?
E.O.: Tabii ki...
J.R.: Dogaclama yaparken komalari nasil bu kadar ustaca kullaniyorsunuz? Gercekten tuyler urpertici! Bu kadar yerinde ve zamaninda calabilmek cok muazzam bir kulak ister...
E.O.: Muzigin ruhunu yasayarak ve yasatarak yorumluyorsun. Oraya ait olmak gibi. Ait oldugun yeri hissetmeye calisarak cal mesela. Icinden akan muzigi bedenin kisitliyor bazen, filitre gibi...
J.R.: Anliyorum , bunun yasadiginiz tecrubeler ve kultur ile ilgili de bir alakasi var mi?
E.O.: Ister istemez tabii ki oluyor ama bazen gobeginde de yasasan o kulturun bir parcasi olamiyorsun. Kulturun baska kulturler tarafindan somuru altinda ise ozellikle.
J.R.: O zaman sizinle birlikte calarak beni yonlendirmenizi arzu edebilir miyim?
E.O.: Peki, hadi muzik yapalim...
J.R. ve E.O. dolu dolu gecen yogun bir calistaydan sonra bile birbirlerini kesfetmeye devam ederler.
I.H.D. : E? Hani yemege gidecektik? Acliktan kiridik yahu?
E.O. : Tamam gideriz I'cim merak etme.
I.H.D. : Ama zaten yeterince calistay yaptik daha fazla boyle calismaya ne gerek var? Hem zaten cocuk bizim kulturden degil ki? Nasil yapsin onca gosterdigin seyi? Bak! Yapamiyor ki?
E.O. : Yok yok, o yapiyor ve de yapacak. Bak kulagi ve eli nasil da gidiyor.
I.H.D. : Ya olur mu oyle sey? Bu oyle gurbette dogup yapilir mi? Muzigin kendi vatanindan gelmeden o muzik nasil yapilir ki?
E.O. : Yapacak yapacak... Inaniyorum cunku duyuyor icinde bir yerde o muzigi...
I.H.D. : Neyse, hadi hayirlisi diyelim... Bir an once bitirin de yemege gidelim bari.
...
Bu calistaydan bir sure sonra J.R. ogrendiklerini muzige donusturdu. Yaptiklari neredeyse o gunku ustasi E.O.'u animsatiyordu. Hem de kendisinden cok uzak bir kulturden olmasina ragmen...
J.R.: Size sormak istedigim bir seyler var acaba musait misiniz?
E.O.: Tabii ki...
J.R.: Dogaclama yaparken komalari nasil bu kadar ustaca kullaniyorsunuz? Gercekten tuyler urpertici! Bu kadar yerinde ve zamaninda calabilmek cok muazzam bir kulak ister...
E.O.: Muzigin ruhunu yasayarak ve yasatarak yorumluyorsun. Oraya ait olmak gibi. Ait oldugun yeri hissetmeye calisarak cal mesela. Icinden akan muzigi bedenin kisitliyor bazen, filitre gibi...
J.R.: Anliyorum , bunun yasadiginiz tecrubeler ve kultur ile ilgili de bir alakasi var mi?
E.O.: Ister istemez tabii ki oluyor ama bazen gobeginde de yasasan o kulturun bir parcasi olamiyorsun. Kulturun baska kulturler tarafindan somuru altinda ise ozellikle.
J.R.: O zaman sizinle birlikte calarak beni yonlendirmenizi arzu edebilir miyim?
E.O.: Peki, hadi muzik yapalim...
J.R. ve E.O. dolu dolu gecen yogun bir calistaydan sonra bile birbirlerini kesfetmeye devam ederler.
I.H.D. : E? Hani yemege gidecektik? Acliktan kiridik yahu?
E.O. : Tamam gideriz I'cim merak etme.
I.H.D. : Ama zaten yeterince calistay yaptik daha fazla boyle calismaya ne gerek var? Hem zaten cocuk bizim kulturden degil ki? Nasil yapsin onca gosterdigin seyi? Bak! Yapamiyor ki?
E.O. : Yok yok, o yapiyor ve de yapacak. Bak kulagi ve eli nasil da gidiyor.
I.H.D. : Ya olur mu oyle sey? Bu oyle gurbette dogup yapilir mi? Muzigin kendi vatanindan gelmeden o muzik nasil yapilir ki?
E.O. : Yapacak yapacak... Inaniyorum cunku duyuyor icinde bir yerde o muzigi...
I.H.D. : Neyse, hadi hayirlisi diyelim... Bir an once bitirin de yemege gidelim bari.
...
Bu calistaydan bir sure sonra J.R. ogrendiklerini muzige donusturdu. Yaptiklari neredeyse o gunku ustasi E.O.'u animsatiyordu. Hem de kendisinden cok uzak bir kulturden olmasina ragmen...
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)