s.hawking

Bilmiyorum, bilmiyorsun, bilmiyoruz...

Oda

Gec vakitte tartismislardi o odaya yakin bir yerlerde. Her sey orada baslamisti ve baska bir odada son bulmustu...

Zihin 6

Ben oraya girmem, mesken de yapmam. Tohumlari onceden eklimistir. Biz buyudukce onlarda buyur zihinlerde, kokunden kendi gelir. Ne icerden, ne de disaridan emaresi vardir. Sarmasik gibi yukselir, sarar her yerini. Ya da o hep ordadir ilk tesrinden beri, buyudugumuz icin sarmasikla kapli kalibimiza sigamamaya baslariz. Onu kabullenir, dikenlerine katlaniriz...

Dunyanin en guclu kadini...

O yasadigi onca seye karsi direnen,

Maddi~manevi olarak mucadele veren,

Hic bir zaman duasini eksik etmeyen,

Yasina gore enerjisi hic tukenmeyen,

Surekli bizleri dusunen,

Gucune hayran kaldigim,

Gercek inanci olan,

Tapilasi insan,

Tek kadin…

Mutluluk? 

 (Daniel Kahneman: Deneyime karşı Anılar Bilmecesi)

Ben mutluyum. Evet evet, bu sartlar altinda mutlu olmam gerek. Kendi mutlulugum degil mi? Insanlarla da bunu paylasmak guzel. Belki bir zamanlar mutluyduk ki hala oyleyiz?…  Ama icimde bir mutsuzluk var. Ayni anda mutlulugu ve mutsuzlugu tadiyorum sanki. Ben mutluyken bazi insanlari mutsuz ediyorum ister istemez. Burada oldugum icin… Siz, biz boyle iken, ne gerek vardi? Bazen diyorum niye buradayim diye. Deger mi bunca fedakarliga ve vakte diye? Bilgimi, varligimi ve egomu tatmin ettigim icin mi buradayim? Muzik icin mi? Kendim icin mi? Kaderim mi? Neyi animsadigimi bilmiyorum artik.  Peki ya burada olmasaydim? Yine olmayacakti… Kendi kendine cigiran bir saksagan iste. Insanca, ilkel ve basit dusunceler bunlar.

Nobel odullu Daniel Kahneman‘in konusmasini izliyorum da, terazide bir denge olmayacak gibi. Iki mutlulugum var bu dunyada. Biri benim, biri senin. Bu hepimizin birbirine karsi olan tek bagi. Iki mutlulugumuz var herkese karsi, her seye karsi. Terazinin esit durmasi olanaksiz. Soyle bir etki-tepki isliyor sanki: Terazidek su gibi … Ben mutlu olacagim bir seyi yaptigimda seni mutsuz edebilecek bir bosluk yaratiyorum . Mutlusun ama o anda bunu bilemezsin. Mutsuzlugun dengesi arttigi an o bosluga dusuyorsun cunku. O zaman terazideki mutluluklardan biri agirliktan yere dokuldugunde oteki taraf yere cakiliyor ve ama bu sefer az once butun agirligi yere dokulen mutluluk yukari cikmis oluyor? Yukaridan akan taze suyu alip guce denge getirmeye basliyor. Buna benziyor mutlulugumuz. Ama tek bir fark var terazinin bir kismi senin oteki kismida benim degil. Bizim terazimiz o, terazilerimiz…

Bunun uzerine Billy Joel’un sarkisini dinlemek iyi geldi…

Bulasik

Bana kizgin,

Bir takim bulasiklar yikanmakta.

Yuzume dahi bakmazdi.

Ismiyle hitap ederdi ya oyle zamanlarda…

Bulasik yikadigini izlemek,

Hic bu kadar huzur verici olmamisti!

Meditasyon gibiydi.

Kopukler gok-kusagi,

Deterjan ise kirmizi bir elma.

Bardaklar , canaklar ise

Cimlerin sesi gibiydi.

-sin

Bazi seyleri cok yapmayacaksin… Emir degil bu… Bizlere de degil bu!

Cok buyutmeyeceksin gozunde, yoksa baska gozlerde kuculursun.

Cok calismayacaksin senden zorla istedikleri gibi, kendinden istedigini yapacaksin.

Cok umursamayacaksin bazi seyleri, umursanmazsin cunku umursadigin kadar.

Cok beklemeyeceksin bir seyin gerceklesmesi icin, oluyorsa sadece yap!

Cok dinlemeyeceksin herkesin sozunu, biraz kendini dinleyeceksin biraz da sukuneti.

Cok bilmeyeceksin, bilgiden zarar gelmez ama bazi seyleri bilmek fuad’dan alir seni.

Cok ezbere yasamayacaksin hayati, orada olmadan bilemezsin gercekleri.

En iyi olmaya calismayacaksin, cunku herkesin en iyisi farklidir.

Yargilamayacaksin insanlari ilk gordugunde ve son gordugunde, kirip atabilirsin. Sonra da pismanlik gelir son gorusunden sonra.

Hayir demeyi ogreneceksin “keske evet deseydim” demeyi biraktigin zaman.

Yasayacaksin omrun el veridigince, baskasi olmaya calismadan.

Yardim edeceksin ve yardim istemeyi bileceksin yoksa zamani karsina alirsin.

Beklentilerinin otesindeki beklenmeyene hazirlikli olacaksin her zaman.

Hayatta bazi insanlar icin nimet olan seyleri sikayet unsuru olarak gormeyeceksin. Gercek sikayetin, insanin birbirine karsi yaptiklari olsa bile, kabullenmenin otesinde bir seyler yapmayi bileceksin.

Tek kitabi olan adam olmayacaksin, kutuphanen olacak bir yerlerde.

Sizli~bizli konusmayacaksin, bolunursun, ayrilirsin…

Asla degisemeyeceksin cunku surekli geliseceksin.

Sevginin otesine gecmeye calismayacaksin, aksi takdirde incinirsin. Cunku sevgiden daha otesi yok.