30 Mart 2012 Cuma

Hamdi Amca

Hamdi Amcayi anlatirlardi,

Bursa yoresinde yasayan, 95 yaslarinda, cok hafif gobekli, ak biyikli, orta boylarda ve kisa sacli bir amcadir kendisi... Cildinde hafif burusuluklari ve catlaklari da var ama yasini asla gostermez derler onun icin. 95 yildir hic degismeyen gulusu ise onun en buyuk karakteri. Bir an olsun o gulusunden hic bir erke kaybetmemis. Yalniz yasar kendisi, kimseye muhtac olmadan. "Hamdi amca senin boyle genc kalmani neye borcluyuz?" diye sorarlar. "Kotu olan ve moralimi bozan bir sey oldumu zihinen ve/ya bedenen hemen oradan uzaklasirim. Bilirim beni yok edip gucsuz kilacaklar. Zayif dusecegim gunun birinde, kirilacagim. Sadece etme-bulma dunyasi degil ki bu evladim! Ben dogarken istedigimin ne oldugunu dusunurken onlar istediklerini bana yaptirirlar. Ben gulmeyi ogrendim daha ilk adimimi attiktan hemen sonra; dustugumde... Dimdik kalkip guldum katilarak! Basarisiz olmak yas malzemesi degil ki evlat. Gulmeni istemeyecekler bazen. Mutsuz insanlar ordusuna katilmani isteyecekler. Problem sunacaklar sana cozumden cok. Gulup gecemeyeceksin oyle kolay~kolay. Gulen insani pek sevmez onlar, batar munasip olmayan yerlerine. Bir de sahte gulenler vardir evladim. En cok ondan korkarim ben. Dost ~ dusman dinlemez onlar...''

Yuzunden gulumsemen hic eksik olmasin Hamdi Amca...

12 Mart 2012 Pazartesi

100

Sualleri kendinde sakli,
Dort bir yani deniz olan bir ada.

Buyuk dedelerimizin yerlerinde
Krom kapli turkuler calardi vuran dalgalar esliginde.

Sayilamazdi,
Doldurulamazdi,
Dokunamazdi,
Goremezdi...

Sadece yureginde tutardi onu...

22 Şubat 2012 Çarşamba

Bir sevda şarkısı



Farkli bir dunya,
Zannetiginiz gibi degil…
Kedim, kucaginda da kedisi
Sevdanin ne oldugunu yasiyorlardi.
Buralardan uzak bir diyarda.
Oraya gitmek cesaret istemez,
Sevgi ister…

17 Şubat 2012 Cuma

63 Burbank st. #21

Burasi beni kucaklayan ocak. Bizim hayatimizi... Kaldiramazsin dediklerini kaldiran... "Donarak olme!" diyen. Bana huzur, vakit ve nakit veren bir siginak.

Yolda yururken karsima cikan; sansim...
En karamsar gunlerimde icinde oldugum yuvam, dort duvar sirtima dokunur, her sey yoluna girer... Belki burada gunlerim sayili. Giderken arkamda ne biraktim diye bakmama gerek kalmayacak izler var.
#21 daireleri onlar. Hayatimdaki ilk adimlar gibi dusup kalkmayi ogrendigim yerler.

...

"Yine mi sen?" demez bana, kapisi her zaman acik.
"Sen bu dunyaya lazimsin!" dedikten sonra elinin tersinin ruzgariyla hayatimi kurtaran.
Bizi aile gibi kilan...
Simdi bu kardeslik pahasina daha fazla insana kucak aciyor, acacak...

Aslan gibi yasadigini zannetmeden, yasami engellemeden kanat cirpan ozgur birer griffon, birer asker yetistirdi.

Ama dun gibi hatirlarim,

Ben istemeden kendi geldi bir kalip cikolata esliginde. Cunku o beni istedi...

Yorgun

Yapmadigim ve yapmayacagim bir sey uzerinden yargilanmaktan yoruldum artik...